Tags

, , , , , ,

Voor degenen die mij niet kennen, ik heb een hectisch jaar achter de rug. Van gezondheidsklachten tot somberheid, van gewichtsverlies tot het stoppen met de studie waarvan ik altijd aannam dat het het beste voor me was; dit was het jaar van de extremen. Ik ben keihard op m’n gezicht gegaan, maar het voordeel daarvan is dat je daarna altijd weer kunt opstaan. En dat is dan ook precies wat mijn plan is! En aangezien ik altijd een meisje van de extremen zal blijven, gooien we het dan ook maar meteen over een hele andere boeg.

Het afgelopen jaar was zo hectisch dat ik moest zoeken naar iets wat me rust gaf, waardoor ik kon ontspannen. Ik kwam er al snel achter dat mediteren en rondjes lopen me alleen maar meer onrustig maakten en dat ik ontspanning moet zoeken in inspanning. Ik begon in Den Haag, toen nog mijn woonplaats, met een lesje GentleFlow Yoga (een rustige vorm van yoga waar je je ademhaling gebruikt om naar de volgende beweging door te stromen). Dat ging wel érg makkelijk! (wat een aangename verrassing was) Blijkbaar kon mijn lichaam meer aan. Ik nam lessen vinyasa flow (een iets zwaardere variant), stroomde daarna door naar hot yoga (krachtige houdingen in een zaal verwarmd tot 38 graden), vervolgde mijn weg in de hot flow (hot yoga, maar dan moet je de houdingen langer aanhouden) en eindigde bij de ashtanga yoga. Dit was iets waar ik goed in was, iets wat me rust gaf en iets waar ik ontzettend enthousiast over was. En omdat ik het meisje van de extremen ben en een pauze in mijn studie had, kon ik me er volledig op storten. Bijna elke dag ging ik naar yoga. Ik kocht yogakleding, een yogamatje, deed elke dag mijn eigen oefeningen en rara.. ik sloeg ook hierin door. Ik viel af, ontwikkelde problemen met eten en mijn haar begon daardoor uit te vallen. –  nu is het niet mijn bedoeling om hier medelijden op te wekken, dus ik wil hier ook niet té lang bij stilstaan – Punt is dat ik keihard met mijzelf werd geconfronteerd dit jaar. Ik heb behoorlijk wat ballast voor een 20-jarige en heb het nooit een plekje kunnen geven en díe ballast kwam dit jaar allemaal naar boven…

Mijn lichaam pikte het echter, zoals gezegd, niet langer meer. Ik moest met andere woorden: luisteren naar mijn lichaam. En geloof me, voor iemand die constant met zijn hoofd bezig is, is dat moeilijk.

Ik moest tijdelijk stoppen met yoga. Mijn lichaam was té moe. Ik heb de laatste weken geslapen als een os, gegeten als een paard en heb inmiddels al weer wat krachten terug. En na alle twijfels en zoektochten naar wat nou precies mijn passies waren en waar ik iets mee moest doen in mijn leven, staken deze passies vanzelf hun hoofden boven water. Schrijven, mode, kunst, cultuur en last but not least…yoga!

Maar, ik kon niet zo doorgaan. Mezelf uitputten door me ergens in te storten als een wilde leeuw was en is niet langer een optie meer. Ik ben daarom alles wat ik dacht gaan opschrijven in een klein zwart leren boekje en dat gaf me ontzettend veel inzicht en rust. Dit bracht me bij het beginnen van een blog, zodat ik rust kan creëren in mijn hoofd en mijn ideeën en creativiteit kwijt kan. Ik wil daarom voor jullie gaan schrijven over de yoga-opleiding die ik ga volgen en die 23 september a.s. begint en over mode, kunst, cultuur en boeken. En ach, waarschijnlijk over nog veel meer, maar dat komt vanzelf wel.

Wat nu vooral belangrijk is, is dat ik mijn sleutelwoorden voor de komende tijd heb gevonden.
Kracht, balans en flexibiliteit; de sleutelwoorden in de oeroude yogatraditie en vanaf nu dus de sleutelwoorden in mijn leven.

Toch ben ik bang dat ik de leeuw in mij nooit écht kwijt zal raken..