, , , , , , , , , , , ,

Lately I’ve been thinking what it is abouta subject, that makes me wanna make a postabout it. I think it’s just some kind of attraction, a click, I have to feel. Actually, from some designs, photos, drawings and so on, I really do get butterflies, and I have to admit that it feels great to fall in love with great things every single day. But then again..what is it that makes me feel attracted to these things? So well, because I’ve got a very inquisitive personality, and because I always got the thirst to discover how things work, I tried to answer my own question.

My search for an answer seems to be an impossible operation. Although, that’s what I thought. Untill I discovered the beautiful photos from Sophie van der Perre and fell in love again. And then finally the answer started to dawn on me. What I saw in Sophies photos, was an incredible amount of dare. The pictures were unrestrained; she did not try to adjust it to ‘our present expectations’; her work came from the heart, and that’s why there was simply no need to adapt it. And what touched me the most, was the pureness in her photos. The realistic way of presenting a human being, a personality, but also a body. Because how much we like to see ourselves as a collection of personality traits, we simply can’t ignore the fact, that in some way we are all bodies too, or for the more rational people among us, we all do have bodies too. And those two things, who might often been seen separate, Sophie brings together perfectly. Body and mind in their most pure way. With a little rebellion ofcourse!

Mijn zoektocht naar een antwoord leek een onmogelijke operatie. Althans, dat was wat ik eerst dacht. Tot ik de prachtige foto’s van Sophie van der Perre ontdekte en opnieuw verliefd werd. En toen begon het antwoord me dan eindelijk te dagen. Wat ik zag in Sophies foto’s was een ongelofelijke hoeveelheid lef. De foto’s waren ongeremd; Sophie probeerde haar foto’s niet aan te passen aan ‘onze huidige verwachtingen’; haar werk kwam vanuit haar hart en dat was waarom er simpelweg geen reden was om de foto’s aan te passen. Maar wat me nog het meest raakte, was de puurheid in haar foto’s. De realistische manier waarop een mens, een persoonlijkheid, maar zeker ook een lichaam werd getoond. Tegenwoordig lijken we onzelf graag als een verzameling van karaktereigenschappen te zien, maar we kunnen simpelweg niet ontkennen dat we ergens ook een lichaam zijn, of voor de mensen die meer op hun rede bouwen: we bezitten ook allemaal een lichaam. En deze twee dingen, lichaam en geest, twee dingen die vaak gescheiden van elkaar worden gezien, brengt Sophie perfect samen; in hun puurste vorm. Met een beetje rebellie..dat dan weer wel!

Which photo do you love the most?
Welke foto vind jij het mooist?

Sophie van der Perre